Τά τελευταῖα χρόνια παρατηρεῖται αὔξηση τῆς ἐπίπτωσης τοῦ καρκίνου μαστοῦ στόν πληθυσμό, ἰδιαίτερα σέ νεώτερες γυναῖκες. Μέ τόν συνδυασμό τῶν προ – καί μετ- εγχειρητικῶν φαρμακευτικῶν θεραπειῶν, τῶν πολλαπλῶν χειρουργικῶν τεχνικῶν πού ἔχουμε στην διάθεσή μας καί τῶν ἐξελιγμένων ἀκτινοθεραπευτικῶν χειρισμῶν ἐπιτυγχάνουμε στίς περισσότερες περιπτώσεις τήν ἀντιμετώπιση τῆς νόσου χωρίς τήν ἀνάγκη ἀφαίρεσης ὁλόκληρου τοῦ μαστοῦ.
Παρ’ ὅλα αὐτά, ἐμφανίζονται ἐπίσης μέ μεγαλύτερη συχνότητα κάποιες ἰδιαίτερες περιπτώσεις ὅπου ἡ μαστεκτομή ἐπιλέγεται ὡς ἡ ἀσφαλέστερη μέθοδος ἤ προβάλλεται ὡς ἐπιθυμητή ἐπιλογή. Τέτοιες περιπτώσεις γυναικῶν εἶναι:
- μέ πολυεστιακούς καρκίνους μαστοῦ. Εἶναι ὄγκοι πού ἐμφανίζονται ταυτοχρόνως σέ δύο ἤ περισσότερα τεταρτημόρια τοῦ ἴδιου μαστοῦ
- μέ σύγχρονους καρκίνους μαστοῦ. Εἶναι ὄγκοι πού ἐμφανίζονται συγχρόνως καί στούς δύο μαστούς
- μέ γενετική προδιάθεση καρκίνου μαστοῦ (λόγῳ αὐξημένου ἀριθμοῦ γενετικῶν ἐλέγχων). Στήν κατηγορία αὐτή συνιστᾶται ἀνεπιφυλάκτως ἡ προφυλακτική ἐκτομή τοῦ ὑγιοῦς μαστοῦ
- μέ τήν ἐπιθυμία, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ γενετικοῦ ἐλέγχου, προφυλακτικῆς ἐκτομῆς τοῦ ἄλλου μαστοῦ
- πού δηλώνουν ὅτι θέλουν νά ἀποφύγουν τήν μετεγχειρητική ἀκτινοθεραπεία
Ἡ μείωση μέχρις ἐξαφανίσεως τῶν ὄγκων τοῦ μαστοῦ καί τῶν διηθημένων μασχαλιαίων λεμφαδένων πού ἐπιτυγχάνεται μέ τήν προεγχειρητική φαρμακευτική ἀγωγή μᾶς ἐπιτρέπει, στίς περισσότερες περιπτώσεις τήν συνδυασμένη ἐπέμβαση τῆς ἀφαίρεσης τοῦ μαστοῦ καί τῆς κατάλληλης μεθόδου ἀποκατάστασης. Σέ ὅλους τούς συνδυασμούς, τό σημαντικότερο βῆμα εἶναι ἡ ὀγκολογική ἐπάρκεια τῆς ἐπέμβασης πού ἀφορᾶ τήν ἀφαίρεση τοῦ μαστοῦ. Σέ καμμία περίπτωση δέν διακινδυνεύεται ἡ ὀγκολογική ἀσφάλεια τῆς ἀσθενοῦς προκειμένου νά ἐπιτύχουμε ἕνα καλό αἰσθητικό ἀποτέλεσμα.
Ἡ μέθοδος τῆς χειρουργικῆς προσπέλασης (ὁριζόντια ἤ κάθετη μαστεκτομή, μέ διατήρηση δέρματος ἤ θηλῆς) καί ἡ μέθοδος ἀποκατάστασης ἐπιλέγονται ἀφοῦ ληφθοῦν ὑπ΄ ὄψιν:
- ὁ βαθμός ἀνταπόκρισης στήν προεγχειρητική ἀνοσο/χημειοθεραπεία, ἐφ’ ὅσον ἀπαιτηθεῖ
- ἡ κατανομή τοῦ ἀδενικοῦ / λιπώδους ἱστοῦ καί ἡ ἀγγείωση τοῦ μαστοῦ πού ἐλέγχονται μέ μαγνητική τομογραφία, ψηφιακή μαστογραφία καί ὑπερηχογράφημα μέ σκιαγραφικό (μέθοδος CEUS)
- ὁ σωματότυπος τῆς γυναίκας
- ἡ ἐπιλογή τῆς ἀπ’ ευθείας τοποθετήσεως ἐνθέματος, μέ ἤ χωρίς τήν χρήση μυϊκῶν κρημνῶν. Γυναῖκες πού γυμνάζονται συνήθως δέν ἐπιθυμοῦν νά θυσιάσουν τήν λειτουργικότητα κάποιου μυός γιά τήν κάλυψη τοῦ ἐνθέματος, προϋπόθεση ἡ ὁποῖα ἐξάλλου δέν θεωρεῖται πλέον ἀναγκαία. Ἡ παγκόσμια τάση στόν χῶρο τῆς ὀγκοπλαστικῆς χειρουργικῆς τοῦ μαστοῦ εἶναι ἡ τοποθέτηση τοῦ ἐνθέματος πάνω ἀπό τόν μείζονα θωρακικό μῦ καί ἡ χρήση ἐνθεμάτων σιλικόνης μέ κάλυψη πολυουρεθάνης. Μέ τήν πολυουρεθάνη ἐπιτυγχάνεται καλύτερη προσκόλληση τοῦ ἐνθέματος στούς ἱστούς
- ἡ ἀφαίρεση τῆς θηλῆς. Ἐάν σέ μία τέτοια περίπτωση το δέρμα δέν ἐπαρκεῖ γιά τήν πλήρη κάλυψη τοῦ ἐνθέματος χωρίς τάση, χρησιμοποιοῦμε δερματικούς κρημνούς μέ μεταφορά δέρματος καί ὑποδορίου λίπους ἀπό τήν περιοχή τῆς πλάτης (κρημνοί LICAP – TDAP). Ἡ ἀποκατάσταση τῆς θηλῆς καί ἡ δερμοστιξία (ἰατρικό τατουάζ) ἐπιτελοῦνται σέ δεύτερο χρόνο ὑπό τοπική ἀναισθησία στό Ἰατρεῖο, ὥστε νά δοθεῖ ἀπαραίτητος χρόνος λίγων μηνῶν γιά τήν πλήρη ἀγκύρωση τοῦ ἐνθέματος
Συμπέρασμα
Ὁ χειρουργικός συνδυασμός τῆς μαστεκτομῆς και τῆς ἄμεσης ἀποκατάστασης σέ καταστάσεις ὅπου ἀπαιτεῖται μαστεκτομή εἶναι στίς περισσότερες περιπτώσεις ἐφικτός, μέ πολύ καλά ἀποτελέσματα.
